Boczniak ostrygowaty

kategoria: grzyb
rodzina: boczniakowate
nazwa polska: Boczniak ostrygowaty
inne nazwy polskie: Bedłka ostrygowata, Bocznotrzonowiec ostrygokształtny, Przyuszek ostrygowaty
nazwa łacińska: Pleurotus ostreatus
inne nazwy łacińskie: Agaricus ostreatus (1774), Agaricus revolutus (1867), Agaricus salignus (1801), Crepidopus ostreatus (1821), Dendrosarcus ostreatus (1898), Dendrosarcus revolutus (1898), Pleurotus revolutus (1876), Pleurotus salignus (1871)
autor nazwy polskiej: Henryk Orłoś, 1951 r.
pierwsza klasyfikacja: Nikolaus Joseph von Jacquin, 1774 r.
aktualna klasyfikacja: Paul Kummer, 1871 r.
powszechność: pospolity
ochrona prawna: 
brak ochrony gatunkowej
kategoria zagrożenia: 
Ø
handel: Ø
zastosowanie ogólne: JADALNY
zastosowanie ogólne w stanie surowym: 
Ø
kategoria smaku: 
Ø
wyjątki zastosowania: 
Ø
okres występowania: październik – luty
okres maksymalny: Ø – Ø
gatunek wieloletni: Ø
uprawa: tak, uprawiany amatorsko oraz na skalę masową (uprawia się go na słomie) [1]
opis
owocnik – typ: kapeluszowy blaszkowaty
owocnik – kształt: kapelusz od łukowatego z długo podwiniętym brzegiem (młode owocniki) do muszlowatego, wachlarzowatego lub lejkowatego (starsze owocniki)
owocnik – powierzchnia: gładka, naga, tylko przy trzonie pokryta białą pilśnią
owocnik – kolor: zróżnicowany, od białego do ciemnoszarego, brązowego, stalowego, stalowoniebieskiego, fioletowego
owocnik – średnica: 5 – 25 cm
owocnik – wysokość: Ø – Ø cm
hymenofor – typ: blaszkowaty
hymenofor – kształt: blaszki gęste
hymenofor – nasada: blaszki zbiegające na trzon
hymenofor – kolor: od białego (młode owocniki) do siwego (starsze owocniki)
hymenofor – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
hymenofor – wysokość: Ø – Ø mm
trzon – typ: ekscentryczny
trzon – kształt: głęboko osadzony w kapeluszu
trzon – powierzchnia: naga, tylko przy podstawie pokryta szczecinkami
trzon – kolor: biały, siwy
trzon – średnica: Ø – Ø cm
trzon – wysokość: 1 – 4 cm
miąższ – kształt: od miękkiego (młode owocniki) do sprężystego (starsze owocniki), korkowaty i zdrewniały w trzonie (starsze owocniki)
miąższ – kolor: biały
miąższ – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
miąższ – zapach: grzybowy
miąższ – smak: łagodny
pierścień: brak
pochwa: brak
mleczko: brak
gutacja: Ø
higrofaniczność: Ø

podłoże: drewno (martwe pnie drzew lub żywe ale osłabione, stare czy uszkodzone drzewa)
sposób odżywiania: saprotrof, pasożyt
terytorium: lasy liściaste
gatunek organizmu sąsiadującego: Ø
gatunek organizmu będącego podłożem: Grab, Buk, Wierzba, Topola, Robinia akacjowa, Brzoza, Orzech włoski [1]
gatunek organizmu tworzącego symbiozę mikoryzową: Ø
gatunek organizmu będącego żywicielem: Ø
występowanie: w grupie (skupione grupy, kępy)

zarodniki – kształt: elipsoidalne, gładkie
zarodniki – kolor: Ø
zarodniki – wymiary: 8 – 11 × 3 – 4 µm
wysyp zarodników – kolor: biały lub brązowy
ciekawostki
Boczniak ostrygowaty jest między innymi grzybem drapieżnym. Nicienie zasiedlające próchniejące drewno są paraliżowane substancjami chemicznymi wydzielanymi przez strzępki grzyba, które następnie wnikają do ich ciał i trawią je. [1]
Grzyb ten nie jest atakowany przez insekty.
Jest dość wytrzymały na mróz, jednak w okresie wytwarzania owocników potrzebuje dużo światła. Przy zbyt małej jego ilości nie wytwarza owocników lub są one małe. [1]
Badania przeprowadzone w Meksyku wykazały, że Boczniak ostrygowaty może być hodowany na zużytych pieluchach jednorazowych, redukując masę i objętość ich degradowalnych komponentów nawet o 90%. Powstałe w eksperymentalnej hodowli owocniki miały normalny wygląd, wysoką zawartość białka i były wolne od patogenów chorób ludzkich. [1]
etymologia
Boczniak ostrygowaty rośnie w w grupach składających się z wielu większych i mniejszych okazów, często kępkowato pozrastanych, przypominających ławice ostryg, skąd pochodzi nazwa tego gatunku.[1]
uwagi
Ø
właściwości lecznicze
Naukowcy japońscy wykazali, że pleuran zawarty w tym grzybie może powodować zmniejszanie guzów nowotworowych, natomiast badacze słowaccy wyizolowali z Boczniaka beta-glukan – związek który poprawia odporność organizmu i zwalczają niektóre nowotwory.
Boczniaki ostrygowate obniżą stężenie cholesterolu i poziom cukru, poprawią stan układu krwionośnego. Boczniaki zawierają ergotioneinę (przeciwutleniacz), chroniący komórki przed uszkodzeniami i starzeniem się. Boczniaki nie tracą większości leczniczych składników nawet podczas gotowania.
toksyny
Ø
objawy zatrucia
Ø
leczenie zatrucia
Ø
skutki braku leczenia zatrucia
Ø
choroby grzybowe
Ø
zwalczanie chorób grzybowych
Ø
wartości odżywcze
– kwasy: olejowy, linolenowy, foliowy
– aminokwasy: treonina, leucyna, walina, fenyloalanina
– witaminy: B, C, E, PP, D2
– minerały: wapń, żelazo, potas, jod
zastosowanie kulinarne
– suszenie
– smażenie
– duszenie
– marynowanie
Należy unikać dużych kapeluszy ponieważ są łykowate. Grzyb ten myjemy szybko i sprawnie bo łatwo nasiąka wodą.
przepisy kulinarne
Ø

mapa obrazująca najczęstsze i dokładne miejsce(a) występowania opisywanego gatunku
(lokalizacja naniesiona przez: robert węglowski, miejscowość: okolice Głogowa Małopolskiego)

zapiski i ciekawostki historycznebibliografia
ØØ
gatunek podobnycechy odróżniające
Boczniak białożółtyjaśniejszy, białawy kapelusz o powierzchni nieco kosmkowatej
Boczniak łyżkowatyjasny kapelusz, anyżkowy zapach, występuje wczesnym latem do jesieni
Boczniak rowkowanotrzonowytrąbkowaty kapelusz, rowkowany trzon
Łycznik późnymniejszy, zielonkawe odcienie

galeria przedstawiająca gatunki podobne, łatwe do pomylenia (o zbliżonym kształcie, kolorze)

1 źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Boczniak_ostrygowaty

przypisy i bibliografia

You cannot copy content of this page