Łuskwiak nastroszony

kategoria: grzyb
rodzina: pierścieniakowate
nazwa polska: Łuskwiak nastroszony
inne nazwy polskie: Łuszczak nastroszony
nazwa łacińska: Pholiota squarrosa
inne nazwy łacińskie: Ø
autor nazwy polskiej: Franciszek Błoński, 1890 r.
pierwsza klasyfikacja: Martin Vahl, 1770 r.
aktualna klasyfikacja: Paul Kummer, 1871 r.
powszechność: częsty
ochrona prawna: 
brak ochrony gatunkowej
kategoria zagrożenia: 
Ø
handel: Ø
zastosowanie ogólne: NIEJADALNY
zastosowanie ogólne w stanie surowym: 
Ø
kategoria smaku: 
Ø
wyjątki zastosowania: 
Ø
okres występowania: czerwiec – listopad
okres maksymalny: Ø – Ø
gatunek wieloletni: Ø
uprawa: Ø
opis
owocnik – typ: kapeluszowy blaszkowaty
owocnik – kształt: kapelusz od jajowatego, zamkniętego, półkulistego (młode owocniki) do płaskiego (starsze owocniki), kapelusz z garbkiem, brzeg kapelusza podwinięty (młode owocniki)
owocnik – powierzchnia: pokryta odstającymi, dużymi łuseczkami
owocnik – kolor: od ochrowego, ochrowobrązowego do brązowego, środek kapelusza nieco ciemniejszy
owocnik – średnica: 2 – 12(max 15) cm
owocnik – wysokość: Ø – Ø cm
hymenofor – typ: blaszkowaty
hymenofor – kształt: blaszki gęste, pokryte osłoną (młode owocniki)
hymenofor – nasada: blaszki nieco zbiegające i przyrośnięte do trzonu
hymenofor – kolor: od żółtawego (młode owocniki) po rdzawobrunatne (starsze owocniki)
hymenofor – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
hymenofor – wysokość: Ø – Ø mm
trzon – typ: centryczny
trzon – kształt: włóknisty, cylindryczny, pełny
trzon – powierzchnia: naga (nad pierścieniem), pokryta łuskami (pod pierścieniem)
trzon – kolor: kolor kapelusza
trzon – średnica: 1 – 1,5 mm
trzon – wysokość: 4 – 12 cm
miąższ – kształt: cienki, elastyczny, często powyginany
miąższ – kolor: żółtawy, szaro-żółty
miąższ – zmiana koloru po uszkodzeniu: nie
miąższ – zapach: delikatnie nieprzyjemny, korzenny
miąższ – smak: łagodny, smak rzodkwi, czasami goryczkowaty, cierpki
pierścień: tak, żółto-brązowy, poszarpany
pochwa: brak
mleczko: brak
gutacja: Ø
higrofaniczność: Ø

podłoże: drewno (drewno drzew liściastych, rzadziej iglastych, drzewa uszkodzone lub osłabione)
sposób odżywiania: saprotrof, pasożyt
terytorium: lasy liściaste, lasy mieszane, lasy iglaste, parki, sady, przydroża
gatunek organizmu sąsiadującego: Ø
gatunek organizmu będącego podłożem: Brzoza brodawkowata, Grab, Buk, Jesion wyniosły, Topola biała, Dąb węgierski, Dąb, Robinia, Wierzba, Perełkowiec japoński, Jarząb pospolity, Lipa drobnolistna, Jodła pospolita, Jabłonia
gatunek organizmu tworzącego symbiozę mikoryzową: Ø
gatunek organizmu będącego żywicielem: Ø
występowanie: w grupie (w kępkach)

zarodniki – kształt: gładkie, elipsoidalne
zarodniki – kolor: Ø
zarodniki – wymiary: 6 – 8(max 9) × 3,5 – 4 μm
wysyp zarodników – kolor: brązowy, rdzawobrązowy
ciekawostki
Ø
etymologia
Ø
uwagi
Łuskwiak nastroszony w niektórych (szczególnie starszych) atlasach określany jest jako jadalny ale najnowsze opisują go jako niejadalny głównie ze względu na gorzki smak i łykowaty miąższ.
właściwości lecznicze
Ø
toksyny
Ø
objawy zatrucia
Ø
leczenie zatrucia
Ø
skutki braku leczenia zatrucia
Ø
choroby grzybowe
Łuskwiak nastroszony powoduje białą zgniliznę drewna.
zwalczanie chorób grzybowych
Ø
wartości odżywcze
Ø
zastosowanie kulinarne
Ø
przepisy kulinarne
Ø

mapa obrazująca najczęstsze i dokładne miejsce(a) występowania opisywanego gatunku
(lokalizacja naniesiona przez: robert węglowski, miejscowość: okolice Głogowa Małopolskiego)

zapiski i ciekawostki historycznebibliografia
“Należy do opieniek jadowitych, smaku nudzącego, po zjedzeniu wymioty sprawiających. Ale łatwe są do odróżnienia od opieniek na pokarm używanych, po owych łuseczkach brunatnych, mocno do kapelusza złoto-brunatnego lub złoto-żółtego przylegających.”“Grzyby krajowe trujące”, Feliks Berdau, 1889 r.
gatunek podobnycechy odróżniające
Łuskwiak rdzawołuskowyblady brzeg kapelusza, występuje tylko na martwym drzewie buka
Łysak wspaniałybardzo gorzki miąższ, kapelusz i trzon nie posiadają łusek
Opieńka miodowabardzo drobne łuseczki

galeria przedstawiająca gatunki podobne, łatwe do pomylenia (o zbliżonym kształcie, kolorze)

Ø

przypisy i bibliografia

You cannot copy content of this page