Purchawka fiolowata

kategoria: grzyb
rodzina: purchawkowate
nazwa polska: Purchawka fiolowata
inne nazwy polskie: Czasza workowata, Czasznica workowata, Kurzawka, Puchawka, Purchawica, Purchawka workowata, Purchawka fiolowata, Prochówka, Purchatka, Purchówka
nazwa łacińska: Lycoperdon excipuliforme
inne nazwy łacińskie: Calvatia excipuliformis 1950, Handkea excipuliformis 1989, Lycoperdon saccatum 1794, Utraria excipuliformis 1886
autor nazwy polskiej: Józef Jundził, 1830 r.
pierwsza klasyfikacja: Giovanni Antonio Scopoli, 1772 r.
aktualna klasyfikacja: Christiaan Hendrik Persoon, 1801 r.
powszechność: pospolita
ochrona prawna: 
brak ochrony gatunkowej
kategoria zagrożenia: 
Ø
handel: Ø
zastosowanie ogólne: JADALNY
zastosowanie ogólne w stanie surowym: 
Ø
kategoria smaku: 
jadalny średniej jakości
wyjątki zastosowania: 
starsze owocniki niejadalne
okres występowania: lipiec – listopad
okres maksymalny: Ø – Ø
gatunek wieloletni: nie, ale pozostałości starych owocników utrzymują się często do następnego roku[1]
uprawa: Ø
opis
owocnik – typ: Ø
owocnik – kształt: maczugowaty, buławowaty, niekiedy odwrotnie gruszkowaty
owocnik – powierzchnia: matowa, pokryta brodaweczkami, niekiedy pofałdowana lub dołkowana, pomarszczona (starsze owocniki)
owocnik – kolor: od białego (młode owocniki) do orzechowego, oliwkowego (starsze owocniki)
owocnik – średnica: 3 – 10 cm
owocnik – wysokość: 8 – 15(26) cm
hymenofor – typ: Ø
hymenofor – kształt: Ø
hymenofor – nasada: Ø
hymenofor – kolor: Ø
hymenofor – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
hymenofor – wysokość: Ø – Ø mm
trzon – typ: Ø
trzon – kształt: równoległy lub lekko zwężający się u podstawy
trzon – powierzchnia: Ø
trzon – kolor: Ø
trzon – średnica: 1,5 – 5 cm (połowa średnica górnej części owocnika)
trzon – wysokość: Ø – Ø cm
miąższ – kształt: gąbczasty, od elastycznego (młode owocniki) do miękkiego (starsze owocniki)
miąższ – kolor: od białego (młode owocniki) do żółtawego, oliwkowo-brązowego, brązowego (starsze owocniki)
miąższ – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
miąższ – zapach: przyjemny
miąższ – smak: łagodny, przyjemny
pierścień: brak
pochwa: brak
mleczko: brak
gutacja: Ø
higrofaniczność: Ø

podłoże: gleba
sposób odżywiania: saprotrof
terytorium: lasy liściaste, lasy iglaste, lasy mieszane, polany, łąki, pastwiska, zarośla, wrzosowiska
gatunek organizmu sąsiadującego: Ø
gatunek organizmu będącego podłożem: Ø
gatunek organizmu tworzącego symbiozę mikoryzową: Ø
gatunek organizmu będącego żywicielem: Ø
występowanie: pojedynczo lub w grupie (małe grupy)

zarodniki – kształt: kuliste, brodawkowana powierzchnia
zarodniki – kolor: Ø
zarodniki – wymiary: 3,5 × 5,5 μm
wysyp zarodników – kolor: brązowy, ciemnobrązowy
ciekawostki
Pojedynczy owocnik Purchawki fiolowatej może wyprodukować aż 7 bilionów zarodników.[1]
Purchawka fiolowata różni się od innych purchawkowatych tym, że nie otwiera się otworem na szczycie, tylko rozpada się cała na kawałki.[1]
etymologia
Ø
uwagi
Purchawkę fiolowatą można smażyć ale zaleca się tylko młode owocniki, białe w środku, po ściągnięciu skórki i pokrojeniu na plasterki.[1]
Zarodniki Purchawki fiolowatej mogą powodować reakcje alergiczne podczas wdychania.[2]
właściwości lecznicze
Ø
toksyny
Ø
objawy zatrucia
Ø
leczenie zatrucia
Ø
skutki braku leczenia zatrucia
Ø
choroby grzybowe
Ø
zwalczanie chorób grzybowych
Ø
wartości odżywcze
– żelazo
– magnez
– witaminy
zastosowanie kulinarne
– smażenie
– gotowanie
– jako grzyb domieszkowy
przepisy kulinarne
Smażona Purchawka fiolowata.
Pokrojony, solony, pieprzony i panierowany mąką, jajkiem i smażony jak sznycel.

mapa obrazująca najczęstsze i dokładne miejsce(a) występowania opisywanego gatunku
(lokalizacja naniesiona przez: robert węglowski, miejscowość: okolice Głogowa Małopolskiego)

zapiski i ciekawostki historycznebibliografia
ØØ
gatunek podobnycechy odróżniające
Czasznica białaØ
Purchawka chropowatastożkowate kolce, łatwo odpadające po dotknięciu
Purchawka oczkowanakrótszy trzon

galeria przedstawiająca gatunki podobne, łatwe do pomylenia (o zbliżonym kształcie, kolorze)

1 źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Purchawka_fiolowata
2 źródło: https://www.123pilzsuche.de/daten/details/Beutelstaeubling.htm

przypisy i bibliografia

You cannot copy content of this page