Twardziak włosistobrzegi

kategoria: grzyb
rodzina: żagwiowate
nazwa polska: Twardziak włosistobrzegi
inne nazwy polskie: Żagiew włosistobrzega
nazwa łacińska: Lentinus arcularius
inne nazwy łacińskie: Favolus arcularius (1913), Heteroporus arcularius (1916), Polyporellus agariceus (1936), Polyporus arcularius (1821), Polyporus ciliatus (1815)
autor nazwy polskiej: Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów, 2021 r.
pierwsza klasyfikacja: August Johann Georg Karl Batsch, 1783 r.
aktualna klasyfikacja: Ivan Zmitrovich, 2010 r.
powszechność: sporadyczny
ochrona prawna: 
brak ochrony gatunkowej
kategoria zagrożenia: 
Ø
handel: Ø
zastosowanie ogólne: NIEJADALNY
zastosowanie ogólne w stanie surowym: 
Ø
kategoria smaku: 
Ø
wyjątki zastosowania: 
Ø
okres występowania: luty – listopad
okres maksymalny: Ø – Ø
gatunek wieloletni: nie, jednoroczny
uprawa: Ø
opis
owocnik – typ: kapeluszowy rurkowaty
owocnik – kształt: kapelusz okrągły, wypukły i nieco lejkowaty, grubość kapelusza 1 – 4 mm, brzeg ostry, długo podwinięty
owocnik – powierzchnia: szorstka i gęsto pokryta łuseczkami, koncentrycznie pomarszczona (tylko w dni suche), brzeg kapelusza pokryty szczecinkami (włoski wyraźnie wystają poza brzeg kapelusza)
owocnik – kolor: od jasnobrązowego, ochrowobrązowego do żółtobrązowego, środek kapelusza nieco ciemniejszy
owocnik – średnica: 1 – 4(max 8) cm
owocnik – wysokość: Ø – Ø cm
hymenofor – typ: rurkowy
hymenofor – kształt: pory wielokątne, romboidalne, wydłużone, szerokość porów 0,5 – 1 mm, pory duże, wyraźnie uszeregowane w promieniste rzędy, kształt hymenoforu jest porównywany niekiedy do kształtu plastra miodu[4]
hymenofor – nasada: rurki nieco zbiegające
hymenofor – kolor: pory białe lub kremowe
hymenofor – zmiana koloru po uszkodzeniu: Ø
hymenofor – wysokość: 1 – 3 mm
trzon – typ: centryczny, nieco ekscentryczny (rzadziej)
trzon – kształt: walcowaty, pełny, u podstawy nieco grubszy
trzon – powierzchnia: pokryta drobnymi łuseczkami, filcowata
trzon – kolor: jasnobrązowy
trzon – średnica: 2 – 4(max 7) mm
trzon – wysokość: 3(min 1,5)[2] – 6 cm
miąższ – kształt: mięsisto-skórkowaty, suchy, twardy i łamliwy (po wyschnięciu)[2], w kapeluszu ma grubość 1 – 2 mm, cienki
miąższ – kolor: białawy
miąższ – zmiana koloru po uszkodzeniu: nie
miąższ – zapach: niewyraźny[1]
miąższ – smak: łagodny[1], brak[2], słodki
pierścień: Ø
pochwa: Ø
mleczko: Ø
gutacja: Ø
higrofaniczność: Ø

podłoże: drewno (martwe, opadłe gałęzie drzew liściastych, często drewno jest zakopane w ziemi)[1]
sposób odżywiania: saprotrof
terytorium: lasy liściaste, las mieszany, zręby, miejsca cieplejsze
gatunek organizmu sąsiadującego: Ø
gatunek organizmu będącego podłożem: Olsza czarna, Brzoza brodawkowata, Buk, Dąb [1], Klon, Lipa, Kasztan
gatunek organizmu tworzącego symbiozę mikoryzową: Ø
gatunek organizmu będącego żywicielem: Ø
występowanie: pojedynczo lub w grupie

zarodniki – kształt: cylindryczne, gładkie, niekiedy lekko zakrzywione
zarodniki – kolor: bezbarwne
zarodniki – wymiary: 7(min 5) – 11 × 2(min 1,5) – 3 μm
wysyp zarodników – kolor: biały[1], kremowo-biały, jasnożółty[3]
ciekawostki
Twardziak włosistobrzegi znajduje się na liście grzybów jadalnych w Hongkongu, Nepalu, Papua-Nowej Gwinei i Peru.[1]
etymologia
Ø
uwagi
Ø
właściwości lecznicze
Twardziak włosistobrzegi wykazuje działanie przeciwbakteryjne.[3]
Polisacharydy ekstrahowane z grzybni Twardziaka włosistobrzegowego i podawane dootrzewnowo myszom hamowały wzrost Mięsaków (grupa nowotworów złośliwych).[3]
toksyny
Ø
objawy zatrucia
Ø
leczenie zatrucia
Ø
skutki braku leczenia zatrucia
Ø
choroby grzybowe
Twardziak włosistobrzegi powoduje białą zgniliznę drewna.
zwalczanie chorób grzybowych
Ø
wartości odżywcze
Ø
zastosowanie kulinarne
Ø
przepisy kulinarne
Ø

mapa obrazująca najczęstsze i dokładne miejsce(a) występowania opisywanego gatunku
(lokalizacja naniesiona przez: robert węglowski, miejscowość: okolice Głogowa Małopolskiego)

zapiski i ciekawostki historycznebibliografia
ØØ
gatunek podobnycechy odróżniające
Neofavolus alveolarisØ
Twardziak orzęsionykapelusz włochaty lub filcowaty, pory drobne
Twardziak zimowyciemniejsza, brak orzęsionego brzegu kapelusza
Żagiew wielkoporawystępuje głównie na jesionie

galeria przedstawiająca gatunki podobne, łatwe do pomylenia (o zbliżonym kształcie, kolorze)

1 źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Twardziak_w%C5%82osistobrzegi
2 źródło: https://nagrzyby.pl/atlas?id=296
3 źródło: https://ultimate-mushroom.com/poisonous/441-lentinus-arcularius.html
4 źródło: https://www.123pilzsuche.de/daten/details/Weitlochporling.htm

przypisy i bibliografia

You cannot copy content of this page