Żylak trzęsakowaty

kategoria: grzybrodzina: strocznikowate
nazwa polska: Żylak trzęsakowaty
inne nazwy polskie: Stroczek kisielcowaty, Stroczek trzęsidłowaty, Stroczek trzęśliwy, Strocznik trzęsakowaty, Stroszek trzęsakowy, Stroszek trzęśliwy
nazwy zwyczajowe: Ø
nazwa łacińska: Phlebia tremellosa
synonimy łacińskie: Merulius imbricatus (1955), Merulius tremellosus (1794), Phlebia tremellosa (1984), Sesia tremellosa (1891), Xylomyzon tremellosum (1825)
określenie nazwy polskiej: Władysław Wojewoda, 2003 r.
pierwsza klasyfikacja: Heinrich Adolf Schrader, 1794 r.
aktualna klasyfikacja: Karen Nakasone oraz Harold Burdsall, 1984 r.
kategoria wielkości: grzyb wielkoowocnikowytyp ogólny: grzyb nadrzewny
powszechność w kraju: powszechny
ochrona prawna: 
brak ochrony gatunkowej
kategoria zagrożenia: 
Ø
zasięg na świecie: występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji, Afryce Północnej, ale zanotowano go także na południu Indii i w Australii [1]
sezon: grzyb całoroczny
okres występowania: styczeń – grudzień
czas życia: Ø
długość życia: Ø
zastosowanie ogólne: NIEJADALNY
zastosowanie ogólne w stanie surowym:
 Ø
kategoria smaku:
 Ø
smak ogólny: Ø
zapach ogólny: Ø
wyjątki zastosowania:
 Ø
trudność identyfikacji: Ø
cechy wyróżniające: Ø
opis główny:
owocnik – typ: rozpostarto-odgięty
owocnik – kształt: nieregularny, od półkolistego (młode owocniki) do rozpostarto-odgiętego (starsze owocniki), do podłoża przyrasta bokiem, tworzy  wachlarzowate, półkoliste, muszlowate płaty o falistych, ostrych brzegach, kapelusze odstają od podłoża na 2 – 4 cm [3], brzeg podwinięty, nieco prześwitujący [3]
owocnik – powierzchnia: górna: owłosiona, szorstka, omszona
owocnik – kolor: od białawego do żółtopomarańczowego
owocnik – średnica: 1 – 12 cm
owocnik – wysokość: Ø – 3 cm
hymenofor – typ: rurkowy
hymenofor – kształt: nieregularne dołki, labirynty, siateczkowaty, nieregularnie porowaty
hymenofor – nasada: Ø
hymenofor – kolor: żółtoochrowy, różowy lub rdzawobrunatny [1], od pomarańczowego do ciemnopomarańczowego [2]
hymenofor – wysokość: Ø – Ø mm
miąższ – kształt: od miękkiego i galaretowatego (młode owocniki) do elastycznego, gumowatego, mięsistego, woskowatego (starsze owocniki), grubość 2 – 5 mm [2,3]
miąższ – kolor: od białawego do pomarańczowożółtego
miąższ – zapach: słaby
miąższ – smak: słaby
trzon – występowanie: nie
trzon – typ: Ø
trzon – kształt: Ø
trzon – powierzchnia: Ø
trzon – kolor: Ø
trzon – średnica: Ø – Ø cm
trzon – wysokość: Ø – Ø cm
osłona typ: Ø
osłona kształt: Ø
osłona pozostałość: Ø
pierścień występowanie: nie
pierścień kształt: Ø
pierścień kolor: Ø
pierścień wysokość: Ø – Ø mm
pochwa występowanie: nie
pochwa kształt: Ø
pochwa kolor: Ø
pochwa wysokość: Ø – Ø cm
mleczko – występowanie: nie
mleczko kolor: Ø
mleczko smak: Ø
mleczko gęstość: Ø
mleczko obfitość: Ø
gutacja występowanie: nie
gutacja kolor: Ø
odżywianie i biotop:
sposób odżywiania: saprotrof
podłoże: drewno (pniaki, kłody , opadłe gałęzie drzew liściastych, bardzo rzadko iglastych)
terytorium: lasy liściaste, parki, sady, ogrody, przy drogach, nad rzekami, miejsca wilgotne
gatunek sąsiadujący: Ø
gatunek będący podłożem: Buk, Olsza szara, Brzoza brodawkowata, Leszczyna, Dąb, rzadko: Sosna
gatunek tworzący symbiozę mikoryzową: Ø
gatunek będący żywicielem: Ø
wielkość występowania:
występowanie typ: w grupie
wielkość grupy: Ø
kształt grupy: dachówkowato
zarodniki:
zarodniki – kształt: walcowate w kształcie kiełbaski, gładkie
zarodniki – kolor: Ø
zarodniki – wymiary: 3,5 – 4,5 × 1 – 2 μm
wysyp zarodników – kolor: białawy
zmienność ogólna:
zmienność kształtu: Ø
zmienność koloru: Ø
wpływ czynników przyrodniczych:
wpływ opadów: Ø
wpływ światła: Ø
wpływ temperatury: Ø
wpływ wiatru: Ø
zmiana koloru po uszkodzeniu:
hymenofor: Ø
miąższ: Ø
trzon: Ø
reakcje makrochemiczne:
KOH/NaOH: Ø
FeSO4: Ø
C6H5OH: Ø
NH40H: Ø
C6H5NH2: Ø
AgNO3: Ø
gwajak: Ø
inne odczynniki: Ø
wartości odżywcze:
wartość energetyczna: Ø
woda: Ø
białko: Ø
tłuszcze: Ø
węglowodany: Ø
sole: Ø
cukry: Ø
błonnik: Ø
witaminy: Ø
minerały: Ø
kwasy: Ø
przeciwutleniacze: Ø
pozostałe: Ø
ciekawostki
W mieście Kaiyuan w prowincji Liaoning w Chinach z Żylaka trzęsakowatego przyrządza się bulion oraz naleśniki.
etymologia
Nazwa łacińska tego gatunku to Phlebia tremellosa, gdzie Phlebia oznacza “żyły”, a tremellosa oznacza “drżenie”.
odmiany i formy
Ø
uwagi
Ø
robaczywienie
Ø
właściwości prozdrowotne
Żylak trzęsakowaty zawiera:
– kwas merulinowy (A, B i C) – substancję o działaniu bakteriobójczym
– merulidial mający własności bakteriobójcze, grzybobójcze, imunostymulujace i przeciwnowotworowe [1]
transport
Ø
przechowywanie
Ø
uprawa
Ø
przygotowanie w celach leczniczych
Ø
spożycie w celach leczniczych
Ø
handel
Ø
toksyny
Ø
objawy zatrucia
Ø
leczenie zatrucia
Ø
skutki braku leczenia zatrucia
Ø
choroby grzybowe
Żylak trzęsakowaty powoduje białą zgniliznę drewna. [1]
zwalczanie chorób grzybowych
Ø
zastosowanie kulinarne
Ø
przepisy kulinarne
Ø

mapa obrazująca najczęstsze i dokładne miejsce(a) występowania opisywanego gatunku
(lokalizacja naniesiona przez: robert węglowski, miejscowość: okolice Głogowa Małopolskiego)

zapiski i ciekawostki historyczne
Ø
gatunek podobny: Żylak promienisty
cechy odróżniające: owocniki zazwyczaj rozpostarte, nie tworzy tak wyraźnie labiryntowatego hymenoforu, bardziej pomarańczowa barwa

gatunki podobne i cechy pozwalające na odróżnienie

1 źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBylak_trz%C4%99sakowaty
2 źródło: https://nagrzyby.pl/atlas?id=556
3 źródło: https://grzyby.pl/gatunki/Phlebia_tremellosa.htm

przypisy i bibliografia

Zakaz kopiowania treści oraz fotografii. Strona opisowa – wersja 3.0

You cannot copy content of this page